إن شاء الله چهارشنبه هفته آینده، ١١ خرداد، ساعت ۵ عصر دومین نشست مسئولین بنیاد ملی نخبگان در دانشگاه صنعتی شریف برگزار خواهد شد. نشست اول ١٠ خرداد ١٣٨٩ برگزار شد.
قرار است تغییراتی برنامه نشست دوم داده شود. از جمله این تغییرات معرفی شرکتهای دانش بنیانی است که دانشجویان و اساتید دانشگاه شریف در آنها مشغول فعالیت هستند تا از طرفی شرکتکنندگان با فرصتها و تجربههای شغلی آشنا شوند تا یا به این شرکتها بپیوندند و یا از روش آنها خود ایده بگیرند و از طرف دیگر مسئولین با موفقیتها و مشکلات پیش پای چنین فعالیتهایی بیشتر آشنا شوند.
لطفاً دوستان خود را از برنامه نشست مطلع کنید. مکان نشست تالار جابر بن حیان است.
نشست دانشگاه صنعتی امیرکبیر عصر سهشنبه، ٢ آذر ١٣٨٩ با تأخیری نیم ساعته شروع شد. استقبال از این برنامه احتمالاً به دلیل تعطیل شدن روز چهارشنبه، و به سفر رفتن برخی از دانشجویان و اساتید کمتر از انتظار بود.
با این وجود حضور اساتید جوان و دانشجویان در کنار مسئولین بنیاد، دانشگاه فرصتی مقتنم بود.
گزارشی مصور از این نشست را میتوانید اینجا، در سایت بنیاد ملی نخبگان، ببینید.
در قسمت صفحات هم میتوانید نظرات عزیزانی را که صحبت کردند مشاهده کنید.
طبق تصمیم مسئولین محترم دانشگاه صنعتی امیرکبیر، نشست ٢ آذر در سالن اجتماعات فارابی، واقع در ساختمان ریاست، برگزار خواهد شد.
البته این موضوع هنوز در خبری که در سایت دانشگاه صنعتی امیرکبیر آمده منعکس نشده است.
در چند روز باقیمانده اگر میخواهید در نشست صحبت کنید در قسمت نظرات یادداشت قبلی، مشخصات کامل خود و خلاصهای از موضوع مورد نظرتان را بنویسید و اگر میخواهید در مورد مطلبی دیگر اظهار نظر کنید از قسمت نظرات همین یادداشت استفاده کنید.
اگر نمیتوانید شرکت کنید...
اگر به هر دلیل امکان شرکت در این نشست را ندارید، ممنون میشوم نظرات خود را در ذیل همین یادداشت منعکس کنید؛ یکی از اهداف چنین برنامههایی ارتباط شما بزرگواران با یکدیگر است و این محیط میتواند تا حدی به این ارتباط کمک کند.
در ترم گذشته تحصیلی (نیمه اول ١٣٨٩) بنیاد ملی نخبگان سه نشست در دانشگاههای تهران برگزار کرد:
نشست اول به دلیل ضعف در اطلاعرسانی و شاید همزمانی با برگزاری نمایشگاه بینالمللی کتاب، با جمعیت کمی برگزار شد ولی با این وجود مطالب مطرحشده در آن مفید بود.
نشست چهارم قرار است با حضور استادیاران و دانشجویان دانشگاههای دیگر تهران، که تحت پوشش حمایتهای بنیاد هستند، در دانشگاه صنعتی امیرکبیر برگزار شود.

این نشست إن شاء الله سهشنبه، ٢ آذر ١٣٨٩ از ساعت ١۵ الی ١٧ در دانشکده برق برگزار (طبقه سوم ساختمان ابوریحان، سالن پرفسور ادیبی) خواهد شد.
از شما استاد و دانشجوی گرامی تقاضا میکنم با حضور فعال خود به پربار شدن این نشست کمک کنید.
آیا میخواهید در این نشست صحبت کنید؟
اگر مایل هستید مطالبی را در حضور مسئولین بنیاد ملی نخبگان، مسئولین دانشگاهها و اساتید و دانشجویان شرکتکننده بیان کنید در قسمت نظرات همین یادداشت، مشخصات کامل خود و خلاصهای از موضوع مورد نظرتان را بنویسید تا هم برای شما فرصتی، در حدود ۵ دقیقه، در نظر گرفته شود و هم دیگرانی که به این وبلاگ سر میزنند با ذهنی آمادهتر به صحبتهای شما توجه کنند.
لازم به ذکر است که نظرات شما علاوه بر نقد قوانین و عملکرد بنیاد ملی نخبگان میتواند شامل مطالبی باشد که میخواهید خطاب به دیگر نخبگان جوان بگویید؛ این نشست فرصتی است که شما میتوانید برای ایدههای ارزشمند خود همفکرانی بیابید که حاضرند در پختهتر شدن و به ثمر رسیدن آنها شما را یاری کنند.
نظرات خود را بنویسید و پیشمطالعه داشته باشید!
دوستانی که قبل از نشست نظرات خود را مکتوب کنند در اولویت برای صحبت خواهند بود. بهعلاوه پیشنهاد میکنم «فرمایشات رهبری در جمع نخبگان ١٣٨٩/٧/١۴»، «کتاب ضوابط و آئیننامههای بنیاد ملی نخبگان - شهریور ١٣٨٩» و «کتاب گزارش برنامهها و عملکرد بنیاد ملی نخبگان - شهریور ١٣٨٩» را مطالعه کنید تا نقد و نظراتی دقیقتر ارائه کنید. اگر فرصت کردید نگاهی هم به برخی مطالب دیگر در قسمت «آییننامهها و انتشارات» بیندازید.
اگر میخواهید صحبت کنید این فایل را دانلود کنید و پرینتشده آن را تکمیل کرده و با خود بیاورید.
برنامه ابتدایی روز دوم همایش دیدار نخبگان جوان با رهبری است. هرساله قسمتی از این برنامه به بیان نظرات نخبگان جوان اختصاص دارد. امسال برای این منظور در هنگام ثبتنام در همایش از افراد پرسیده شد که آیا خواستار صحبت هستند یا خیر.
در فرصت موجود ١۵٢ نفر اعلام آمادگی کردند. در مرحله بعد مشخصات این افراد، همراه موضوع کلی صحبت، برای تمام ١۵٢ نفر ارسال شد تا هر کدام با انتخاب ٢٠ مورد مشخص کنند که از نظر آنها چه کسانی در اولویت استفاده از این فرصت هستند. نتیجه این نظرخواهی انتخاب ٣٠ نفر شد که میبایست تا روز همایش منجر به فهرستی کوچکتر شود.
مسأله مهم بعدی این است که سخنرانها و موضوعات از جهات مختلف (موضوعی، سنی، جنسیتی، نوع رشته تحصیلی و...) متنوع باشد و بهعلاوه افراد منتخب قدرت بیان مناسب، توانایی رعایت وقت و... را هم داشته باشند.
برای به وجود آمدن آمادگی ذهنی بین افراد این امکان برای افراد فراهم است که در قسمت «صفحات» این وبلاگ موضوع مورد نظر خود را مطرح کنند و در صورت تمایل برای دیگران بگویند که چه معیارهایی را باید در انتخاب افراد نهایی مد نظر قرار داد و چهگونه این کار شدنی است. لطفاً برای منظم بودن این قسمت از وبلاگ آدرس صفحه خود را شبیه به شکل زیر انتخاب کنید که آدرس همان نام کاربری شما باشد:
آدرس صفحه: bmn1212 یا ham1212
عنوان صفحه را هم طوری انتخاب کنید که شامل عنوان صحبت شما و خلاصه نامتان، چیزی شبیه این باشد:
عنوان صفحه: نقش نخبگان در تحول اقتصادی کشور (ا. نقشینه)
چهارمین همایش ملی نخبگان جوان، ١٣، ١۴ و ١۵ مهر ١٣٨٩ در سالن اجلاس سران اسلامی برگزار خواهد شد.
برنامههای اصلی این همایش عبارتند از افتتاحیه، نشستهای هماندیشی، سخنرانیهای موازی و غیرموازی، دیدار با رهبری، اختتامیه در حضور مسئولان کشور و بازدیدهای علمی.
...
«دومین همایش بزرگ ایرانیان مقیم خارج از کشور» چند روز دیگر شروع خواهد شد. اگر میخواهید از مشروح برنامههای این همایش و نشستهای تخصصی آن مطلع شوید این فایل را دانلود کنید:
مشروح برنامه دومین همایش بزرگ ایرانیان خارج از کشور

اگر میخواهید در نشستهای تخصصی شرکت کنید به این صفحه بروید:
ثبتنام در نشستهای تخصصی همایش
اگر تمایل به ملاقات حضوری با مسئولین شورای عالی ایرانیان خارج از کشور را دارید نیز به این آدرس بروید:
با سلام،
هدفم از این نوشته، آغاز یک بحث در مورد روشهایی است که ایرانیان خارج از کشور احیاناً میتونند در اعتلای فعالیتهای علمی و تحقیقاتی در کشور سهیم باشند. از اونجا که مخاطبین این وبلاگ اکثراً در خارج از کشور در دانشگاهها یا مراکز تحقیقاتی مشغول به کارند یا بودهاند فکر کردم این وبلاگ بستر مناسبی برای طرح این مسأله باشه. حسن بحث وبلاگی اینه که نیازی به جمع شدن در یک نقطه نیست، و با توجه به نزدیکی همایشی که در ایران قراره برگزار شه همه مدعوین، مستقل از اینکه تصمیم به شرکت یا عدم شرکت در همایش گرفتهاند، میتونند به پر بار شدن این بحث کمک کنند.
تأکید میکنم که این نوشته به هیچوجه کامل نیست و بیشتر عناوینی رو در بر میگیره که من شخصاً به اونها علاقهمند بودم. طبعاً در بخش نظرات یا پستهای دیگه میشه عناوین و طرحهای جامعتری ارایه کرد. توضیحات داده شده در زیر هر عنوان هم با توجه به ذیق وقت بسیار مختصره.
زمینههایی که من فکر کردم ایرانیان خارج از کشور خوبه که سهیم باشند در پیشبردشون، به سه دسته تقسیم میکنم:
١- تدوین ساختار برای مراکزی که در امر سیاستگذاری و تخصیص بودجه تحقیقاتی مشغول به کارند
در حال حاضر من تصور درستی از اینکه این امر در ایران به چه صورتی انجام میشه ندارم. بطور خاص اگر یکی از من بپرسه که معادل ایرانی نشنال ساینس فاوندیشن در امریکا یا انسرک در کانادا چیه من جوابی برای این سؤال ندارم. این مسأله البته تا حدودی به ناآشنایی من از حال و روز فعلی ایران برمیگرده منتهی از جهاتی هم احتمالاً به نبودن چنین ساختارهای کلیدی و مراکز بنیادی در کشور. استفاده از تجربیات کشورهای موفق در امر تحقیقات میتونه کمک کنه که اندک بودجه تحقیقاتی که در کشور وجود دارد در مسیر مناسبتری و به شیوه عادلانه و سیستماتیک و حتی المقدور بر اساس نظر کارشناسی افراد متخصص در داخل و خارج کشور و نه باندبازیهای رایج تقسیم بشه. من فکر میکنم همفکری دوستانی که تجربه تحصیل و کار در خارج دارن در درست بنا کردن این ساختارها و اجرای اونها میتونه خیلی مفید باشه.
٢- آموزش پایه
احیاناً یکی از ایرادات عمدهای که به نظام آموزشی ایران در مقاطع دبستان تا دبیرستان وارده اتکای بیش از حد به محفوظات و عدم توجه به پرورش خلاقیتها و نوآوری، ایجاد اعتماد به نفس و تواناییهای ارتباطی است. در نقطه مقابل در اکثر کشورهای صنعتی سه مورد بالا به شکل بسیار پررنگتری وجود داره. شاید یکی از راههایی که ایرانیان خارج از کشور میتونند در اون سهیم باشند کمک کردن به بروز کردن روشهای تدریس و منابع درسی باشه. با سوادی در دنیای امروز لزوماً به توانایی خواندن و نوشتن به زبان مادری اطلاق نمیشه، بلکه آشنایی با زبان انگلیسی و کار با کامپیوتر و اینترنت رو هم در بر میگیره. جا داره که نظام آموزشی ما هم از مراحل ابتداییتر به دو مورد اخیر توجه کنه. کمبود امکانات آزمایشگاهی یکی از عواملی است که امکان پرورش خلاقیتها رو کم میکنه. شاید تأسیس مراکزی مثل موزههای دانش در شهرهای پایه تا حدودی این مشکل رو حل کنه و به کیفیت آموزشی کشور کمک کنه.
٣- همکاری با مراکز آموزش عالی
این زمینه احیاناً راحتترین روش همکاری با ایرانه. انجام پروژههای مشترک با دانشجویان ایرانی داخل کشور از جمله این فعالیتهاست. در این زمینه از نظر قوانین داخلی بعضاً موانعی وجود داره که رفع اونها به ارتقای تبادلات علمی بین داخل و خارج کمک میکنه. مثلاً محدودیتهایی که برای همکاری با کشورهایی مثل انگلیس، کانادا و آمریکا، سه کشور بزرگ انگلیسی زبانی که اکثر ایرانیان خارج از کشور رو در بر میگیره، وجود داره حجم گردش علمی در کشور رو طبعاً محدود میکنه. در حال حاضر بیشتر افراد علاقهمند به همکاری در خارج از کشور با اتکا به روابط شخصی ممکنه با گروههایی در داخل کشور همکاری داشته باشند. مساعدت دولت در زمینه سیاستگذاری و تخصیص بودجه میتونه به افزایش اینگونه ارتباطات کمک کنه. شاید خوب باشه یک لیست کامل از انواع فعالیتهایی از این دست که میشه انجام داد تهیه بشه که به سیاستگذاری در این زمینه کمک کنه.
همونطور گفتم این موارد صرفاً برخی از راههایی است که میشه به پیشبرد علمی کشور کمک کرد. امیدوارم نظرات تکمیلی یا انتقادی خوانندگان این بحث رو غنیتر کنه. از آقای دکتر نقشینه هم از اینکه این فرصت رو در اختیار بنده گذاشتند تشکر میکنم.
مشابه نامه قبل، یکی دیگر هم با عنوان «A Letter from Iranian Graduates» از آدرس iran.graduates@gmail.com ارسال شده است. بد نبود نویسندگان این نامه و نامه قبلی در انتخاب شناسه خود کمی متواضعانهتر عمل میکردند!
با توجه به اینکه این دوستان در نامه خود ابراز نگرانی کرده بودند که شاید این مطالب به دست برخی نرسد، من آنها را اینجا نقل میکنم:
«با سلام
ما نویسندگان این نامه جمعی از دوستان شما هستیم که همچون شما به «دومین همایش بزرگ ایرانیان مقیم خارج» دعوت شدهایم. همانطور که از دعوتنامه همایش متوجه شدهاید، این همایش توسط شورایی که خود را «شورای عالی امور ایرانیان خارج از کشور» میداند و با همیاری «بنیاد نخبگان» برگزار میشود. دغدغههای ناشی از برنامه این همایش و اطلاعات رسیده از برگزارکنندگان آن ما را متقاعد ساخته که این دعوت را نپذیریم. انگیزه ما از نوشتن این نامه در میان گذاشتن برخی از این دغدغهها و درخواست از شماست که در این تصمیم با ما همراه باشید.
۱. برگزار کننده اصلی همایش زیر نظر مستقیم دفتر ریاستجمهوری اداره میشود و بنا به روند دیدهشده از اینگونه نهادها، این همایش هدفی جز تبلیغ و بزرگسازی برنامهها و سیاستهای شخص احمدینژاد و حلقه نزدیکانش نخواهد داشت. از سوی دیگر شناخت ما از مسئولین فعلی «بنیاد نخبگان» جایی برای اعتماد باقی نمیگذارد. مسئولین فعلی این بنیاد (که در یک سال اخیر و با دلایلی نه چندان نامربوط به وقایع یک سال گذشته اخیر کشور جایگزین مسئولین قبلی شدهاند) از هر فرصتی استفاده کردهاند که حمایت خود را از شخص احمدینژاد ابراز کرده و عملکرد یک سال اخیر نیروهای فعال در سرکوب اعتراضات عمومی و شخصیتهای منتقد را توجیه و گاه تقدیر نمایند.
۲. دریافت ما از برنامه این همایش و نحوه برگزاری آن این است که محور اصلی این برنامه سخنرانی و حضور احمدینژاد است و به نظر میرسد که بیشتر از هر چیز قرار بر این است که این همایش نمایشی تبلیغاتی جهت القای مقبولیت ایشان در بین به اصطلاح «نخبگان» باشد.
۳. برگزارکنندگان همایش هیچ تضمینی برای آن که مهمانان بتوانند اعتراضات و نگرانیهای خود را مطرح سازند ندادهاند. هیچ بخشی از برنامه به این عنوان اختصاص ندارد و نگاهی به برنامههای مشابه که با حضور احمدینژاد انجام گرفته نیز نشانهای از وجود چنین امکانی نمیدهد و امیدی نیست که شرکتکنندگان بتوانند از این فرصت هیچ استفادهای برای بیان نگرانیها و انتقادات خود بنمایند.
۴. فهرست دعوتشدگان برای ما ابهامات زیادی ایجاد کرده که تا کنون پاسخ داده نشدهاند. بسیارند دوستانی که از منظر مدارج تخصصی، دانشگاهی و علمی از برترین افراد نسل ما محسوب میشوند و این فهرست به طور معناداری نام ایشان را شامل نمیشود. میدانیم که بنیاد نخبگان نشانی الکترونیکی این دوستان را در اختیار داشته و این نامها نمیتوانستهاند از قلم افتاده باشند. متأسفانه در بعضی موارد این شائبه وجود دارد که مواضع سیاسی این دوستان و یا حتا تصورات برگزارکنندگان از مواضع سیاسی این دوستان دلیل از قلم افتادن نام ایشان بوده است.
۵. برگزارکنندگان قبول کردهاند که هزینه رفت و آمد دعوتشدگان و اقامت ایشان در طول زمانِ همایش را پرداخت کنند. این در شرایطی است که بودجه بسیار محدود و نامتناسبی برای سفرهای کاری اساتید، محققین و دانشجویان داخل کشور موجود است و بیشتر همایشهای علمی کشور از نبود منابع مالی رنج میبرند، تا آنجا که از شرکتکنندگان میخواهند تا حد ممکن هزینه مسافرت و اقامتشان را از منابع دیگر تامین کنند. از نگاه ما وقتی همه شواهد بر بحران اقتصادی کشور گواهی میدهد، مصرف چنین حجمی از سرمایه کشور و برای یک همایش تبلیغاتی اگر غیراخلاقی نباشد، کجسلیقهگی است.
۶. به نظر ما وقایع یک سال گذشته و برخورد خشن، نامتناسب و غیرانسانی حکومت و نهادهای نظامی و غیرنظامی در برخورد با معترضین، منتقدین و گاه مردم بیگناه کوچه و خیابان، همه امور کشور را تحت تأثیر قرار داده است. پنهان نمیکنیم که نگاه کنونی ما به نهادهایی که به طور مستقیم در این فجایع شریک بودهاند و یا از آن حمایت کردهاند همراه با ظن و بدبینی است. تا به امروز عملکرد این نهادها نشان از آن دارد که تصمیمگیریها و برنامههایشان بیش از هر چیز در راستای سوء استفادههای سیاسی و سرپوش گذاشتن بر جنایات حکومت است. سؤالی که بیش از هر چیز ذهن ما را مشغول میکند این است که آیا میتوان پس از ضرب و جرح دانشجویان در خوابگاهها و دانشگاههای تهران، اصفهان، تبریز و شهرهای دیگر کشور و عدم محاکمه عوامل این جنایات، به صداقت مسئولین حکومتی در توجه به «نخبگان» باور داشت؟ شورا و بنیادی که نگران هزینههای مالی ما برای شرکت در این همایش هستند، برای آزادی نخبگان و دوستان بیگناه ما که هنوز به طور غیرقانونی در بازداشتگاههای کشور هستند هم هیچ تلاشی داشتهاند؟
جمعی از به اصطلاح «نخبگان» مدعو به همایش»
لازم میدانم نظر شخصی خود را در مورد موارد ذکرشده بگویم:
١. من و هر ایرانی متمدن وظیفه دارد فارغ از سلایق شخصی و انتقادی که به مسئولین دارد از رئیسجمهور منتخب ملت ایران در اجرای وظایف قانونیاش حمایت کند. متأسفم که هنوز برخی از دوستان مقیم خارج آنچنان مغرضانه به مسائل نگاه میکنند که اجازه ندادهاند صدایی مخالف آنها را متوجه پاسخهای دادهشده به شبهات انتخابات ریاستجمهوری کند و بهعلاوه تصور میکنند همه وظیفه دارند چون آنها بیندیشند. کنجکاوم بدانم شناخت آنها از مسئولین قبلی و فعلی بنیاد ملی نخبگان چیست و دلایل تغییرات انجامشده را چه انگاشتهاند. دستکم در نامهای دیگر یا این مسایل را باز کنید و یا خود را برای دوستانتان معرفی کنید تا آنها به استناد اعتباری که شما نزدشان دارید، بیمدرک حرفتان را بپذیرند.
٢. در این قسمت نیز خواننده باید بپذیرد این همایش صرفاً یک نمایش تبلیغاتی است چون برداشت شما چنین است. البته بعید است که این همایش شامل جنبههای تبلیغاتی نباشد ولی تا آنجا که در جریان زحمات برگزارکنندگان هستم تلاش آنها در راستای همان اهدافی است که رسماً ذکر شده است. مردم خود میتوانند ادعای بیدلیل کسانی را که ترجیح دادهاند خود را زیر عنوان «جمعی از دوستان شما» مخفی کنند باور کنند یا خود تحقیق کنند و به نتیجهای قابلقبول در این مورد برسند.
٣. مشخص نیست که منظور از دادن «تضمین برای طرح اعتراضات و نگرانیها» چیست. مگر در مراسم مشابهی که در دنیا برگزار میشود در ذیل دعوتنامه مینویسند که به شما تضمین داده میشود که بتوانید اعتراضات و نگرانیهای خود را مطرح کنید؟! هر کس که در این برنامه شرکت کند میتواند نظرات خود را مطرح کند ولی هیچ لزومی ندارد که این نظرات در راستای اندیشههای کسانی باشد که خود نمیخواهند در این همایش شرکت کنند و دیگران را هم از این کار منع میکنند.
۴. در نامه آمده که فهرست دعوتشدگان دارای ابهاماتی است که پاسخ داده نشده است. آیا این عزیزان سؤال خود را از مراجع مربوطه پرسیدهاند و پاسخ نگرفتهاند؟ گیریم چنین باشد. با این وجود در پاسخی که خود به این سؤال دادهاند ایراداتی جدی وجود دارد. ایشان مدعی هستند که به این همایش دعوت شدهاند و بهعلاوه دیدگاه سیاسی ایشان در ضدیت با دولت در همین نامه روشن است. پس ایشان میدانند که در بین دعوتشدگان کسانی نیز هستند که عقاید سیاسی بهشدت مخالف دولت دارند. از بین کسانی که دعوت نشدهاند نیز کسانی را یافتهاند که شایستگی علمی داشتهاند. با توجه به عبارت «حتا تصورات برگزارکنندگان از مواضع سیاسی» مشخص میشود که به این نکته هم پی بردهاند که این افراد همه از طیف سیاسی همفکر با آنها نیستند. با این اوصاف پس چهگونه نتیجه گرفتهاند که گزینش مهمانان سیاسی بوده است؟! واقعیت این است که بر خلاف ادعای بیدلیل ذکرشده، بنیاد ملی نخبگان بانک اطلاعاتی جامعی ندارد و بهعلاوه روش اتخاذشده نیز، همانطور که یکی از یادداشتهای قبلی توضیح دادم، با استفاده از معرفی تعدادی از دانشگاهیان بوده است که هر کس آنها را بشناسد اعتراف میکند که معیار انتخاب این افراد نیز سیاسی نبوده است. لازم است بگویم که این مطالب در نامههای ارسالی به همه مدعوین از جمله این عزیزان بیان شده است و معلوم نیست که چرا خود را به بیخبری زدهاند.
۵. این مورد نیز بر مبنای ادعای بیدلیل «تبلیغاتی بودن همایش» بنا شده است وگرنه واضح است که هزینههای این همایش، حتی اگر ده درصد موفقیت داشته باشد، توجیه میشود.
۶. در بیان و تفسیر اتفاقات پس از انتخابات همه مانند شما فکر نمیکنند و آنچه شما میگویید در برخی موارد حقیقت ندارد و یا بزرگنمایی است و بهعلاوه گفتههای شامل بخش مهمی از حقیقت نیست. تفسیر آنچه واقعاً رخ داده نیز لزوماً آنی نیست که شما القاء میکنید. البته شما آزادید چنین بیندیشید ولی ما فکر میکنیم که همه ما علاقهمندان به کشور باید در مورد اختلافنظرهایمان با ادب و احترام روبهروی هم بنشینیم و هر کس برهان خود را اقامه کند تا حق روشن شود. شما چرا میخواهید مانع این نزدیکی شوید؟ نکته آخر اینکه اگر شرط کسی برای خدمت به کشورش این باشد که «دوستانش» هر چه کردند مصونیت قضایی داشته باشند، حتی اگر در راستای سرنگونی دولت برآمده از رأی ملت ایران عمل کرده باشند، و یا با ادعای او در مورد یک متهم آن شخص تبرعه شود، من شخصاً عطای چنین کسی به لقایش میبخشم؛ من نمیگویم که قوه قضائیه ما معصوم است ولی اگر قرار باشد در مقابل چنین فشارهایی تسلیم شود سنگ روی سنگ بند نمیشود. بنیاد ملی نخبگان نیز وظیفهای در قبال وکالت قضایی کسانی که از مزایایش استفاده میکند ندارد.
چند روز پیش از طریق چند تن از دوستان و مهمانان همایش در جریان ارسال عمومی نامهای با عنوان «پیرامون دومین همایش بزرگ ایرانیان مقیم خارج» از طرف آدرس nokhbegan.1389@gmail.com قرار گرفتم که انعکاس آن را در این وبلاگ خالی از لطف نمیبینم:
«دوستان و هموطنان گرامی
از آنجا که شما از جمله کسانی هستید که به دومین همایش بزرگ ایرانیان مقیم خارج دعوت شدهاید، این پیام برای شما فرستاده میشود. ظاهرا تدارکات اولیه و ارسال دعوتنامه این همایش توسط فردی به نام دکتر امید نقشینه ارجمند انجام شده است. از آنجا که دانستن حق همه است، شاید مایل باشید که مقاله ضمیمه شده را، که توسط آقای دکتر امید نقشینه و با همکاری برخی دوستان و همفکران ایشان در مورد انتخابات ریاست جمهوری سال ۱۳۸۸ نوشته شده است بخوانید تا با دیدگاههای سیاسی ایشان و گروه برگزار کننده همایش بیشتر آشنا شوید و برای بقیه دوستانتان هم بفرستید.
قضاوت با شماست.
هدف ما تنها شفاف سازی است.»
به پیوست این نامه مقالهای از من آمده است که میتوانید آن را در وبلاگ دیگرم با عنوان «انتخابات و آمار» ببینید و بهعلاوه در آنجا با عقاید سیاسی من بیشترتر آشنا شوید!
واقعیت این است که برگزارکننده این همایش شواری عالی امور ایرانیان خارج از کشور نهادی کاملاً دولتی است، محل آن در سالن اجلاس سران است و رئیسجمهور در آن سخنرانی میکند. با وجود روشن بودن این حقایق برملا کردن دیدگاههای سیاسی فردی چون من در دفاع از انتخابات اخیر، که البته هیچگاه مخفی نبوده است، در راستای تحریم این برنامه کمی طنزآلود است.
به هر حال من از این دوستان که موجبات بیشتر دیده شدن مقالهام را فراهم آوردهاند ممنونم و در مورد همایش نیز معتقدم هر ایرانی که دلش برای ایران میتپد، مستقل از گرایش سیاسیاش، میتواند در این همایش شرکت کند.
شواری عالی امور ایرانیان خارج از کشور در نظر دارد «دومین همایش بزرگ ایرانیان مقیم خارج از کشور» را در 11 و 12 مرداد 1389 برگزار کند و در این راستا این امکان فراهم شده است که تعدادی از مهمانان این همایش را بنیاد ملی نخبگان پیشنهاد کند. این مسئولیت به دفتر ارتباط و هماندیشی با نخبگان سپرده شد.
با توجه به عمر کوتاه بنیاد ملی نخبگان اطلاعات موجود در اختیار ما اکثراً مربوط به استعدادهای برتری است که در این چند سال از مزایای بنیاد استفاده کردهاند. با توجه به این مشکل روشی که انتخاب شد این بود که با جمعی از دوستان و اساتید دانشگاهی، که احتمال میدادم بتوانند ما را کمک کنند، موضوع را در میان گذاشتم و خواستم هر کسی را که فکر میکنند شرکت او بتواند در این برنامه برای ایران مفید باشد معرفی کنند.
تمام پیشنهادات برای شورا فرستاده شد و شورا نیز اشتیاق خود را به پذیرش تمامی مهمانان معرفیشده توسط بنیاد ملی نخبگان اعلام کرد. از افرادی که در لیست بودند هم برخی دیگرانی را معرفی میکردند که از آن هم استقبال شد.
برخی از عزیزانی که در این راستا به ما کمک کردند این بزرگواران هستند که لازم است از آنها تشکر کنم:
دکتر ایمان افتخاری، دکتر الهه الهی، دکتر علی باستانی، دکتر محسن بیاتی، دکتر یحیی تابش، دکتر امیر جعفری، دکتر علی رجالی، دکتر محمدرضا رزوان، دکتر شیوا زمانی، دکتر نسرین سلطانخواه، دکتر سیاوش شهشهانی، دکتر امیر صمیمی، آقای عبدالحسین عباسیان، مهندس امین عنایتی، دکتر محمد فخارزاده، مهندس یحیی محمودخانی، مهندس سعید موحد و مهندس علی نیکنفس.
فکر میکنم این روش در عمل منجر به از قلم افتادن برخی از عزیزان شده است که امیدوارم با تکمیل بانک اطلاعاتی بنیاد در آینده در اجرای برنامههای مشابه این مشکل کمتر شود. البته این امکان برای افراد بوده است که خود شخصاً فرم تقاضای شرکت در این برنامه را پر کنند و با توجه به آنچه در این چند ماه رخ داده تصور میکنم که در صورت داشتن رزومه علمی یا کاری قابلقبول در فهرست مهمانان قرار میگرفتند.
اکنون که حدود دو هفته تا برگزاری همایش باقی مانده است در سایت مربوطه آمده است: «همایش بزرگ ایرانیان مقیم خارج از کشور با حضور 2000 نخبه و متخصص ایرانی در حوزههای مختلف علمی و آموزشی، فرهنگی و هنری، اقتصادی و بازرگانی از کشورهای مختلف دنیا متشکل از 800 نخبه از کشور آمریکا، 600 فرهیخته از اروپا و 600 متخصص از سایر کشورهای دنیا در راستای تسهیل ارتباط ایرانیان مقیم خارج از کشور با ایران عزیز و آشنایی این عزیزان با امکانات و ظرفیتهای مراکز علمی، پژوهشی، صنعتی، فرهنگی و هنری برگزار خواهد شد و شورای عالی امور ایرانیان خارج از کشور نیز با برنامهریزی و بهکارگیری کلیه امکانات و ظرفیتها، نهایت اهتمام را در جهت انجام هر چه مؤثرتر این وظیفه بهکار گرفته است.»
دیروز، ٢۶ تیر، مهلت ثبتنام به پایان رسید ولی با توجه به اینکه إن شاء الله در سالهای آینده نیز این همایش برگزار خواهد شد بیان نظرات و انتقادات حتی از طرف بزرگوارانی که دعوت نشدهاند میتواند مفید باشد.
از دوستانی که میخواهند دیدگاه خود را در معرض دید علاقهمندان و مهمانان این همایش قرار دهند تقاضا میکنم موضوع را به من بگویند تا امکان این کار را فراهم کنم.
من امید نقشینه ارجمند مدتی است که مسئولیت دفتر ارتباط و هماندیشی با نخبگان را در بنیاد ملی نخبگان پذیرفتهام.
اصولاً معتقدم عنوان این دفتر باید، با حذف «با»، به «دفتر ارتباط و هماندیشی نخبگان» تغییر کند زیرا ارتباط یک دفتر، با حداکثر چند مسئول و کارمند، با جمع کثیری از نخبگان و استعدادی برتر کشور نمیتواند نتیجه مطلوبی داشته باشد بلکه این دفتر باید زیرساختهای مناسب برای ارتباط و هماندیشی در بین افراد این مجموعه بزرگ را فراهم آورد.
این وبلاگ قدم کوچکی برای طراحی این زیرساختها است. در این محیط این امکان فراهم میشود که افرادی که ایدههایی در راستای تقویت ارتباط بین جامعه نخبگان و استعدادهای برتر دارند نظرات خود را در معرض دید و نقد دیگران قرار دهند.
نظرات ()